Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

Προσοχή Δηλητήριο! Οι κίνδυνοι του φθορίου και της φθορίωσης

Το Φθοριούχο νάτριο είναι ένα συνθετικό προϊόν αποβλήτων των πυρηνικών εργοστασίων, της παρασκευής αλουμίνιου, και των φωσφορικών στις βιομηχανίες λιπασμάτων ήδη μολυσμένων με μόλυβδο, αλουμίνιο, και κάδμιο.

Αυτός ο τύπος φθορίου έχει …μια καταπληκτική ικανότητα να συνδυάζει και να αυξάνει την δραστικότητα των άλλων τοξικών υλικών.

Καταστρέφει το ήπαρ και τα νεφρά, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και ενδέχεται να οδηγήσει σε καρκίνο, δημιουργεί συμπτώματα που μιμούνται την ινομυαλγία, και λειτουργεί σαν Δούρειος Ίππος για την μεταφορά του αλουμινίου στον εγκέφαλο διαπερνώντας τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό του εγκέφαλου.

Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός είναι κυτταρικός φραγμός που περιορίζει την είσοδο επικίνδυνων ουσιών στον εγκέφαλο.

Από αυτήν την λειτουργία κατηγορείται το φθόριο ότι προκαλεί την νόσου του Alzheimer και μειώνει τον δείκτη νοημοσύνης.

Ένα άλλο γνωστό όργανο θύμα του φθορίου, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του εγκεφάλου είναι η επίφυση, ένας κωνοειδής αδένας που μπορεί να ασβεστοποιηθεί από το φθόριο, αναστέλλοντας την λειτουργία του να παράγει μελανίνη.

Η μελανίνη είναι απαραίτητη για τον υγιή, βαθύ ύπνο, και η έλλειψη της συμβάλλει επίσης σε προβλήματα του θυρεοειδούς που επηρεάζουν ολόκληρο το ενδοκρινικό σύστημα.

Διάφορες παραλλαγές του Φθοριούχου νατρίου βρίσκεται επίσης, σε πολλά εντομοκτόνα για τα σπίτια και στα φυτοφάρμακα για καλλιέργειες. Μερικές φορές ακόμη προστίθεται στις παιδικές τροφές και τα εμφιαλωμένα νερά. Δεν είναι τυχαίο που σχεδόν σε όλες τις οδοντόπαστες αναγράφεται ότι η κατάποση τους μπορεί να σας δηλητηριάσει.

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

ΦΘΟΡΙΟ,ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΧΘΡΟΣ...

«Πὲς ἕνα ψέμμα ἀρκετὰ δυνατὰ καὶ γιὰ ἀρκετὸ διάστημα καὶ ὁ κόσμος θὰ τὸ πιστέψη»
Ἀδόλφος Χίτλερ


Εἰσαγωγή

Ὅλοι πιστεύουμε - ἢ μᾶλλον μᾶς ἔκαναν νὰ πιστέψουμε - ὅτι τὸ φθόριο (ἀγγλιστὶ fluoride, προφερόμενο φλουοράϊντ), τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ συστατικὸ τῆς ὀδοντόκρεμας, τῶν στοματικῶν διαλυμάτων κ.ἄ., προστατεύει ἀπὸ τὴν τερηδόνα καὶ ἐξασφαλίζει ὑγιῆ δόντια. Ὁ παραπάνω ἰσχυρισμὸς εἶναι ψευδὴς καὶ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέρα ἐπιστημονικὴ ἀπάτη τοῦ 20οῦ αἰῶνος!

Ἱστορικὰ στοιχεῖα

Ἡ ἱστορία ξεκινᾷ τὸ 1924, ὅταν ἡ Ἰντερέσεν Γκεμάϊνσαφτ Φάρμπεν (I.G. Farben), μιὰ γερμανικὴ ἑταιρεία παραγωγῆς χημικῶν, ἄρχισε νὰ λαμβάνη δάνεια ἀπὸ Ἀμερικανοὺς τραπεζῖτες· ἔτσι ξεκίνησε ἡ δημιουργία τοῦ τεραστίου «καρτὲλ» τῆς I.G. Farben. Τὸ 1928, ὁ Χένρυ Φὸρντ καὶ ἡ Ἀμέρικαν Στάνταρντ Ὄϊλ τῆς δυναστείας Ροκφέλλερ συνεχώνευσαν τὰ περιουσιακά τους στοιχεῖα μὲ αὐτὰ τῆς I.G. Farben. Στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1930 ὑπῆρχαν περισσότερες ἀπὸ 100 ἀμερικανικὲς ἐπιχειρήσεις, οἱ ὁποῖες εἶχαν θυγατρικὲς ἢ συνειργάζοντο μὲ ἄλλες ἑταιρεῖες στὴν Γερμανία. Τὸν ἔλεγχο τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῆς ἑταιρείας στὶς Η.Π.Α. εἶχε ἡ Ἀμέρικαν Ἄϊ Τζὴ Φάρμπεν (American I.G. Farben), στὸ διοικητικὸ συμβούλιο τῆς ὁποίας συμμετεῖχαν οἱ ἑξῆς: ὁ Ἔτζελ Φόρντ, πρόεδρος τῆς Φόρντ Μότορ Κόμπανυ, ὁ Τσὰρλς Μίτσελ, πρόεδρος τῆς Νάσιοναλ Σίτυ Μπὰνκ τοῦ Ροκφέλλερ στὴν Νέα Ὑόρκη, ὁ Γουῶλτερ Τήγκλ, πρόεδρος τῆς Στάνταρντ Ὄϊλ τῆς Νέας Ὑόρκης, ὁ Πὼλ Βάρμπουργκ, πρόεδρος τῆς Ὀμοσπονδιακῆς Τραπέζης Ἀποθεματικοῦ (Φέντεραλ Ρηζὲρβ Μπάνκ), ὁ ἀδελφός του Μὰξ Βάρμπουργκ, χρηματοδότης τῆς γερμανικῆς πλευρᾶς (!!!) στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ὁ Χέρμαν Μέτς, διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τοῦ Μανχάτταν, τὴν ὁποίαν ἤλεγχαν οἱ Βάρμπουργκ, καθὼς καὶ μιὰ σειρὰ ἄλλων μελῶν, τρία ἐκ τῶν ὁποίων εἶχαν δικασθῆ καὶ καταδικασθῆ ὡς ἐγκληματίες πολέμου, γιὰ ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος.
Τὸ 1939, ἡ ἀμερικανικὴ ἑταιρεία παραγωγῆς ἀλουμινίου (ALCOA), ὁ μεγαλύτερος τότε παραγωγὸς τοῦ τοξικοῦ φθοριούχου νατρίου παγκοσμίως, καὶ ἡ γνωστὴ χημικὴ βιομηχανία Ντάου (Dow Chemical Company) μετέφεραν τὴν τεχνογνωσία τους στὴν Γερμανία. Ἡ Κολγκέητ (Colgate), ἡ Κέλλογκ (Kellogg), ἡ Ντυπὸν (Dupont) καὶ πολλὲς ἄλλες ἑταιρεῖες συνῆψαν συμφωνίες συμπράξεως μὲ τὴν I.G. Farben, δημιουργῶντας ἔτσι ἕνα πανίσχυρο «λόμπυ», τὸ ὁποῖο κάλλιστα θὰ μποροῦσε νὰ ὀνομασθῆ «ἡ μαφία τοῦ φθορίου».
Μετὰ τὸ τέλος τοῦ Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ἔστειλε τὸν Τσὰρλς Ἔλιοτ Πέρκινς, ἕναν ἐρευνητὴ τῆς χημείας, τῆς βιοχημείας, τῆς φυσιολογίας καὶ τῆς παθολογίας, προκειμένου νὰ ἀναλάβη τὴν διεύθυνσι τῆς I. G. Farben, στὴν Γερμανία.
Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς παραμονῆς του ἐκεῖ, οἱ χημικοὶ τῆς ἑταιρείας τὸν ἐνημέρωσαν γιὰ κάποιο ἀπόρρητο πρόγραμμα, τὸ ὁποῖο εἶχαν ἀναπτύξει πρὸ καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πολέμου, βάσει τοῦ ὁποίου ἡ ναζιστικὴ Γερμανία ἐπρόκειτο νὰ ἐλέγξη τὸν πληθυσμὸ μιᾶς δεδομένης περιοχῆς μέσῳ τῆς προσθήκης κάποιας χημικῆς οὐσίας στὸ πόσιμο νερό· πρωτεύοντα ρόλο σ’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσι ἐπρόκειτο νὰ παίξη τὸ φθοριοῦχο νάτριο.
Ἐπαναλαμβανόμενες ἀνεπαίσθητες δόσεις φθορίου (ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει ὅταν χρησιμοποιῆ κάποιος ὀδοντόκρεμα μὲ φθόριο), κάμπτουν σὺν τῷ χρόνῳ τὶς ἀντιστάσεις τοῦ ἀτόμου, δηλητηριάζοντας καὶ ναρκώνοντας σταδιακῶς μιὰ συγκεκριμένη περιοχὴ τοῦ ἐγκεφάλου, καθιστῶντας το ἔτσι παθητικὸ στὴν βούλησι αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ τὸ ἐξουσιάσουν.
Οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ Ρῶσσοι προσέθεταν φθοριοῦχο νάτριο στὸ πόσιμο νερὸ τῶν αἰχμαλώτων πολέμου προκειμένου νὰ τοὺς καταστήσουν πειθηνίους καὶ ἀπαθεῖς.
Ὁ μῦθος ὅτι τὸ φθόριο προστατεύει ἀπὸ τὴν τερηδόνα ξεκίνησε στὶς Η.Π.Α. τὸ 1939, ὅταν ἕνας ἐπιστήμων ὀνόματι Τζέραλντ Κόξ, ὁ ὁποῖος ἐργαζόταν τότε γιὰ λογαριασμὸ τῆς ἀμερικανικῆς ἑταιρείας παραγωγῆς ἀλουμινίου (ALCOA), ἡ ὁποία παρήγαγε τὴν μεγαλυτέρα ποσότητα τοῦ τοξικοῦ ἀποβλήτου φθορίου παγκοσμίως, ἰσχυρίσθηκε ὅτι μετὰ ἀπὸ πειράματα σὲ ποντίκια κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ φθόριο προστατεύει ἀπὸ τὴν τερηδόνα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῆ στὸ πόσιμο νερὸ τοῦ ἔθνους.
Τὸ 1947, ὁ Ὄσκαρ Ἔγουινγκ, δικηγόρος τῆς ALCOA, ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ὑπηρεσίας Ὀμοσπονδιακῆς Ἀσφαλείας (Federal Security Agency), καὶ μέσῳ αὐτῆς τῆς θέσεως ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ὑπηρεσίας Δημοσίας Ὑγείας (Public Health Service). Τὰ ἑπὸμενα 3 χρόνια, 87 ἐπὶ πλέον ἀμερικανικὲς πόλεις ξεκίνησαν τὴν φθορίωσι τοῦ ποσίμου ὕδατος.
Ἡ ἀμερικανικὴ ἐκπαίδευσις καὶ ἔρευνα ἐχρηματοδοτοῦντο ἀπὸ τὶς βιομηχανίες παραγωγῆς ἀλουμινίου, λιπασμάτων καὶ κατασκευῆς ὅπλων, οἱ ὁποῖες ἀναζητοῦσαν μία διέξοδο ἀπὸ τὴν ὁλοένα αὐξανομένη παραγωγὴ τοῦ τοξικοῦ παραπροϊόντος φθορίου, ἀπολαμβάνοντας συγχρόνως αὔξησι τῶν κερδῶν τους. Ἡ «ἀνακάλυψις» ὅτι τὸ φθόριο συνεισέφερε θετικῶς στὴν στοματικὴ ὑγεία, ἐχρηματοδοτεῖτο ἀπὸ τὴν βιομηχανία, ἡ ὁποία εἶχε ἀνάγκη νὰ ἀμυνθῆ ἀπὸ ἀγωγὲς ἐργαζομένων καὶ κατοίκων περιοχῶν, ποὺ ἐδηλητηριάζοντο ἀπὸ τὸ παραγόμενο φθόριο, μετατρέποντας τὸ παθητικὸ σὲ κέρδος.
Τὸ φθόριο, ἕνα παραπροϊὸν στὴν ἁλυσίδα παραγωγῆς ἐκρηκτικῶν, λιπασμάτων, ἀλουμινίου, φαρμάκων, πυρηνικῆς ἐνεργείας κ. ἄ., ἔχει τεράστιο κόστος ἀσφαλοῦς διαθέσεως στὸ περιβάλλον, καὶ μέχρι τὴν στιγμὴ ποὺ ἄρχισε νὰ προστίθεται στὸ πόσιμο νερὸ τῶν Η.Π.Α. ἐθεωρεῖτο ἕνα τοξικὸ καὶ ἐπικίνδυνο ἀπόβλητο.
Τὰ κέρδη τῶν βιομηχανικῶν κολοσσῶν καὶ τῶν φαρμακοβιομηχανιῶν, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται σὲ πολλὰ δισεκατομμύρια δολλάρια, εἶναι σὲ τέτοιο βαθμὸ ἐξηρτημένα ἀπὸ τὸ φθόριο, ὥστε κάθε διακοπὴ στηρίξεως ἐκ μέρους αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προωθοῦν τὸ φθόριο, νὰ θεωρῆται οἰκονομικῶς ἀδύνατη, νομικῶς ἀδιανόητη καὶ ἐκ προοιμίου καταστροφικὴ γιὰ τὴν φήμη καὶ τὴν ἐπαγγελματική τους σταδιοδρομία.
Σὲ μιὰ ἐπιστολή του, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη στὸ περιοδικὸ «Φθορίωσις καὶ Ἀνομία» (τῆς Ἐπιτροπῆς Διανοητικῆς Ὑγείας καὶ Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας), πρὸς τὸ Ἵδρυμα Διατροφικῶν Ἐρευνῶν Λῆ τοῦ Μιλγουώκη, τῆς πολιτείας Οὐϊσκόνσιν, μὲ ἡμερομηνία 2 Ὀκτωβρίου 1954, ὁ Τσὰρλς Ἔλιοτ Πέρκινς ἔγραφε:
«Οἱ φανατικοὶ ἰδεολόγοι, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν φθορίωσι τοῦ ποσίμου νεροῦ σ’ αὐτὴν τὴν χώρα, ἰσχυρίζονται ὅτι σκοπός τους εἶναι νὰ μειώσουν τὴν ἐμφάνισι κρουσμάτων τερηδόνας σὲ παιδιά. Τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ὑφισταμένη ἐξάπλωσι τῆς τεχνητῆς φθοριώσεως τοῦ ποσίμου νεροῦ σ’ αὐτὴν τὴν χώρα φέρουν ἡ εὐλογοφάνεια αὐτῆς τῆς δικαιολογίας, ἡ εὐπιστία τοῦ κοινοῦ καὶ ἡ φιλαργυρία τῶν ἀνωτέρων δημοσίων ὑπαλλήλων.
Ἐν τούτοις – καὶ θέλω αὐτὸ νὰ καταστῆ πολὺ σαφὲς καὶ ξεκάθαρο - ἡ πραγματικὴ αἰτία, ἡ ὁποία κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν φθορίωσι τοῦ ὕδατος δὲν εἶναι ἡ προστασία τῶν παιδικῶν δοντιῶν. Ἐὰν αὐτὴ ἦταν ἡ πραγματικὴ αἰτία, ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι μὲ τοὺς ὁποίους θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιτευχθῆ τὸ ἐπιθυμητὸ ἀποτέλεσμα, πολὺ εὐκολώτεροι, φθηνότεροι καὶ ἀρκετὰ ἀποτελεσματικώτεροι. Ὁ πραγματικὸς στόχος πίσω ἀπὸ τὴν φθορίωσι τοῦ νεροῦ, εἶναι νὰ κάμψη τὶς ἀντιστάσεις τῶν μαζῶν στὴν κυριαρχία, στὸν ἔλεγχο καὶ στὸν περιορισμὸ τῶν ἐλευθεριῶν.
Ὅταν οἱ Ναζί, ὑπὸ τὸν Χίτλερ, ἀπεφάσισαν νὰ εἰσβάλουν στὴν Πολωνία, τὸ γερμανικὸ γενικὸ ἐπιτελεῖο καθὼς καὶ τὸ ρωσσικὸ ἀντήλλαξαν ἐπιστημονικὲς καὶ στρατιωτικὲς ἰδέες, σχέδια καὶ προσωπικό, τὸ δὲ σχέδιο μαζικοῦ ἐλέγχου μέσῳ τῆς μολύνσεως τοῦ νεροῦ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τοὺς Ρώσσους κομμουνιστὲς διότι ἐξυπηρετοῦσε ἀπολύτως τὸ σχέδιό τους γιὰ τὴν ἐξάπλωσι τοῦ κομμουνισμοῦ.
Τὰ λέγω αὐτὰ μὲ ὅλη τὴν εὐσυνειδησία καὶ εἰλικρίνεια ἑνὸς ἐπιστήμονος, ὁ ὁποῖος ἀφιέρωσε 20 χρόνια ἐρεύνης στὴν χημεία, βιοχημεία, φυσιολογία καὶ παθολογία τοῦ φθορίου· κάθε ἄτομο, τὸ ὁποῖο πίνει τεχνητῶς φθοριωμένο νερὸ γιὰ μιὰ περίοδο ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον, δὲν θὰ εἶναι ποτὲ ξανὰ τὸ ἴδιο ἄτομο, διανοητικῶς ἢ φυσικῶς.»

Τοξικὴ δρᾶσις

Τὰ καταστρεπτικά, τοξικὰ ἀποτελέσματα τοῦ φθορίου ἔχουν ἐπιβεβαιωθῆ ἀπὸ πολλοὺς σημαντικοὺς ὀργανισμούς.
Τὸ 1990, τὸ περιοδικὸ Ἰατρικῆς τῆς Νέας Ἀγγλίας (New England Journal of Medicine), ἀνέφερε ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις, μὲ φθόριο, ἀσθενῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπασχον ἀπὸ ὀστεοπόρωσι, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα συχνότερα περιστατικὰ καταγμάτων λεκάνης. Τὸ περιοδικὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἰατρικῆς Ἑνώσεως (American Medical Association), κατὰ τὴν περίοδο 1990-1992, ἀνέφερε συχνοτέρα ἐμφάνισι καταγμάτων τῆς λεκάνης σὲ «φθοριωμένες» περιοχὲς τῶν Η.Π.Α. καὶ τῆς Βρεττανίας.
Τὸ 1990, τὸ κυβερνητικὸ Ἐθνικὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐπιστημῶν Περιβάλλοντος καὶ Ὑγείας (National Institute of Environmental and Health Sciences) ἀπεφάνθη ὅτι τὸ φθόριο προκαλεῖ καρκῖνο.
Τὴν περίοδο 1987-1988, κάποιοι πρώην ὑπέρμαχοι τῆς φθοριώσεως κατέληξαν στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ φθορίωσις δὲν προστατεύει ἀπὸ τὴν τερηδόνα.
Ἐπιστήμονες τῆς Ὑπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (Environmental Protection Agency) τῶν Η.Π.Α., μεταξὺ 1989 καὶ 1993, ἐναντιώθησαν στὴν φθορίωσι διότι ἀπέδειξαν ὅτι δὲν προστατεύει ἀπὸ τὴν τερηδόνα καὶ ὅτι ὑπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεῖα προκλήσεως καρκίνου.
Ἡ Ἀμερικανικὴ Χημικὴ Ἑταιρεία (American Chemical Society), ἐξέδωσε τὸ 1988 ἕνα δεκαεπτασέλιδο ἔντυπο, στὸ ὁποῖο ἀμφισβητοῦσε τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς φθοριώσεως.
Σὲ κάποια μικρὰ χωριὰ τῆς Σικελίας, τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἰνδίας, τὸ πόσιμο νερὸ περιέχει ἐκ φύσεως φθόριο σὲ περιεκτικότητες 0.7 ἕως 5.4 ppm (parts per million ἢ μέρη ἀνὰ ἑκατομμύριο). Ἐκεῖ, οἱ κάτοικοι καὶ τὰ ζῶα τους πάσχουν ἀπὸ χρόνιες ἀσθένειες ἐν ἀντιθέσει μὲ γειτονικὰ χωριὰ τῶν ὁποίων τὸ νερὸ δὲν περιέχει φθόριο. Ἡ πρόωρη γήρανσις εἶναι γενικὸ σύμπτωμα. Τὰ παιδιὰ ἔχουν καστανόχρωμα, σηπόμενα δόντια· ἀρκετοὶ ἔφηβοι δὲν ἔχουν καθόλου δόντια. Πολλοὶ νέοι ἄνδρες εἶναι καμπουριασμένοι καὶ ἀνάπηροι καὶ ὑποφέρουν ἀπὸ πόνους στὶς ἀρθρώσεις. Τὸ δέρμα τους εἶναι ζαρωμένο καὶ ὁμοιάζουν μὲ ἑξηντάρηδες στὴν ἡλικία τῶν 30 καὶ 40 ἐτῶν. Ἐμφανίζουν πρόωρη ἀρτηριοσκλήρυνσι καὶ ἀνορεξία. Ὁ δείκτης θνησιγενῶν ἀποβολῶν στὸν τέταρτο μῆνα εἶναι ἐξαιρετικῶς ὑψηλός.
Ὑπάρχουν περιστατικὰ παιδιῶν, τὰ ὁποῖα πέθαναν στὴν ὀδοντιατρικὴ καρέκλα κατὰ τὴν διάρκεια φθοριώσεως! Στὶς Η.Π.Α., περιστατικὰ καστανοχρώμων, σηπομένων ὀδόντων εἶναι γνωστὰ ἀπὸ τὸ 1916. Πρόκειται γιὰ ἀσθένεια, ἡ ὁποία τὸ 1931 ὠνομάσθηκε «ὀδοντικὴ φθορίωσις» καὶ ὀφείλεται σὲ ὑπερβολικὴ δόσι φθορίου. Ἔχουν ἐπίσης ἀναφερθῆ ἀνωμαλίες τῶν ὀστῶν, ὅπως σκελετικὴ φθορίωσις, ὀστεοπόρωσις καὶ πόνοι τῶν ἀρθρώσεων. Στὴν πόλι Μπάρλετ τοῦ Τέξας, τὴν περίοδο 1943-1953, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ νερὸ περιεῖχε φθόριο 8 ppm, ὁ δείκτης θνησιμότητος ἦταν 3 φορὲς ὑψηλότερος ἀπὸ τὸ γειτονικὸ Κάμερον, ὅπου τὸ νερὸ περιεῖχε φθόριο σὲ περιεκτικότητα 0.4 ppm. Τὸ Ἀμερικανικὸ Κέντρο Ἐλέγχου Νοσημάτων καὶ τὸ Ἵδρυμα Ἀσφαλοῦς Ὕδατος (The Safe Water Foundation) ἐκτιμοῦν σὲ 30,000-50,000 τοὺς ἐπὶ πλέον θανάτους, σὲ ἐτησία βάσι, σὲ περιοχὲς μὲ περιεκτικότητα τοῦ νεροῦ σὲ φθόριο 1 ppm, ποὺ εἶναι καὶ ἡ συνήθης.
ΤΟ ΦΘΟΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ! Χρησιμοποιεῖται γιὰ τὴν ἐξολόθρευσι ποντικῶν, ἀρουραίων καὶ ὡς ἐντομοκτόνο. Ἡ ἔκδοσις τοῦ 1984, τῆς «Κλινικῆς Τοξικολογίας γιὰ Προϊόντα Ἐμπορίου», στὶς Η.Π.Α., κατατάσσει τὸ φθόριο ὡς τοξικώτερο τοῦ μολύβδου καὶ ἐλαφρῶς ἠπιώτερο τοῦ ἀρσενικοῦ. Μισὸ σωληνάριο ὀδοντόκρεμας μὲ φθόριο, εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ σκοτώση ἕνα παιδί! Ὑπάρχουν καταγεγραμμένα περιστατικὰ βρεφῶν καὶ παιδιῶν, τὰ ὁποῖα πέθαναν στὴν καρέκλα τοῦ ὀδοντιάτρου κατὰ τὴν διάρκεια φθοριώσεως ἢ κατόπιν λήψεως σκευασμάτων, τὰ ὁποῖα περιεῖχαν φθόριο!

Πηγὲς προσλήψεως φθορίου

Ὀδοντόκρεμες καὶ στοματικὰ διαλύματα μὲ φθόριο
Φθοριωμένο πόσιμο νερό (δὲν ἰσχύει γιὰ τὴν Ἑλλάδα)
Γάλα ἀπὸ σκόνη γιὰ βρέφη (ὅταν διαλύεται σὲ φθοριωμένο νερό)
Ἐπεξεργασμένα δημητριακά* (προσοχὴ στὴν χώρα προελεύσεως!)
Χυμοί* (προσοχὴ στὴν χώρα προελεύσεως!)
Ἀναψυκτικά* (προσοχὴ στὴν χώρα προελεύσεως!)
Τσάϊ (ὅταν παρασκευάζεται μὲ φθοριωμένο νερό)
Κρασί* (προσοχὴ στὴν χώρα προελεύσεως!)
Μπύρα* (προσοχὴ στὴν χώρα προελεύσεως!)
Κοτόπουλο τοῦ ὁποίου τὰ κόκκαλα ἔχουν ὑποστῆ μηχανικὴ ἀφαίρεσι
Ψάρια* (ἀναλόγως προελεύσεως, ἐπεξεργασίας καὶ συσκευασίας)
Ἀντικολλητικὰ μαγειρικὰ σκεύη, ὅπως Tefal κ.λπ. (νὰ ἀποφεύγωνται!)
Φθοριωμένο ἁλάτι*
Ἀναισθητικά (Enflurane, Isoflurane, Sevoflurane)
Τσιγάρα



Ἐπίλογος

Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρουσιάστηκαν στὴν παροῦσα μελέτη, συνιστοῦν προϊὸν δεκαετοῦς ἐνδελεχοῦς ἐρεύνης πάνω στὸ συγκεκριμένο θέμα καὶ καθιστοῦν ὁλοφάνερη τὴν ἀπίστευτη συνωμοσία, ἡ ὁποία κρύβεται πίσω ἀπὸ τὴν προώθησι τοῦ φθορίου. Ὁ μῦθος, ὁ ὁποῖος θέλει τὸ φθόριο νὰ προστατεύη ἀπὸ τὴν τερηδόνα καταρρίπτεται.
Οἱ ὀδοντίατροι, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι τὸ φθόριο συντελεῖ στὴν καλὴ στοματικὴ ὑγεία, εἴτε ἀγνοοῦν τὰ πραγματικὰ γεγονότα εἴτε ἀποκρύπτουν τὴν ἀλήθεια, φυσικὰ μὲ τὸ ἀζημίωτο. Γεγονὸς εἶναι ὅτι καὶ στὶς δύο περιπτώσεις δὲν ὑπηρετοῦν τὸ κοινὸ συμφέρον. Ἡ καθ’ οἱανδήποτε μορφὴν κατανάλωσις φθορίου, μόνον ἀρνητικὲς συνέπειες ἔχει γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὑγεία, γι’ αὐτὸ καὶ θὰ πρέπη νὰ ἀποφεύγεται. Ἀποφεύγετε τὴν χρήση ὀδοντόκρεμας μὲ φθόριο καὶ χρησιμοποιῆτε κάποια, ἡ ὁποία δὲν περιέχει φθόριο. Κάνετε τὸ ἴδιο στὴν περίπτωσι ποὺ χρησιμοποιεῖτε στοματικὸ διάλυμα, τὸ ὁποῖο εἴτε περιέχει προστεθειμένο φθόριο εἴτε παρασκευάζεται σὲ χώρα μὲ φθοριωμένο πόσιμο νερό. Ὀδοντόκρεμες καὶ στοματικὰ διαλύματα χωρὶς φθόριο (fluoride-free) πωλοῦνται στὰ φαρμακεῖα καὶ στὰ καταστήματα βιολογικῶν προϊόντων.


Βιβλιογραφία

1. Arnala I, et al. (1985). Effects of fluoride on bone in Finland . Histomorphometry of cadaver bone from low and high fluoride areas. Acta Orthopaedica Scandinavica 56(2):161-6.
2. Athanassouli I, et al. (1994). Dental caries changes between 1982 and 1991 in children aged 6- 12 in Athens , Greece . Caries Research 28(5):378-82.
3. Azar HA, et al. (1961). Skeletal fluorosis due to chronic fluoride intoxication.
4. Bhatnagar M, et al. (2006). Biochemical changes in brain and other tissues of young adult female mice from fluoride in their drinking water.
5. Burgstahler AW. (1975). Editorial Review: Fluoride and Down's Syndrome (Mongolism). Fluoride 8: 1-11, 120.
6. Colquhoun J. (1997). Why I changed my mind about Fluoridation. Perspectives in Biology and Medicine. 41:29-44.
7. Czerwinski E, et al. (1988). Bone and joint pathology in fluoride-exposed workers. Archives of Environmental Health 43(5):340-3.
8. Fein NJ, Cerklewski FL. (2001). Fluoride content of foods made with mechanically separated chicken. Journal of Agricultural Food Chemistry 49(9):4284-6.
9. Freni SC. (1994). Exposure to high fluoride concentrations in drinking water is associated with decreased birth rates. Journal of Toxicology and Environmental Health 42:109-121.
10. Gibson S. (1992). Effects of fluoride on immune system function. Complementary Medical Research 6: 111-113.
11. Gilbaugh JH, Thompson GJ. (1966). Fluoride osteosclerosis simulating carcinoma of the prostate with widespread bony metastasis: a case report. Journal of Urology 96: 944-946.
12. Gottlieb LS, Trey C. (1974). The effects of fluorinated anesthetics on the liver and kidneys. Annual Review of Medicine 25: 411-429.
13. Grandjean P, et al. (1992). Cancer incidence and mortality in workers exposed to fluoride. Journal of the National Cancer Institute 84(24):1903-9.
14. Heilman JR, et al. (1999). Assessing fluoride levels of carbonated soft drinks. Journal of the American Dental Association 130(11):1593-9.
15. Jacobsen SJ, et al. (1992). The association between water fluoridation and hip fracture among white women and men aged 65 years and older; a national ecologic study. Annals of Epidemiology 2: 617-626.
16. Jankauskas J. (1974). Effects of fluoride on the kidney: A review. Fluoride 7: 93-105.
17. Lindsay R. (1990). Fluoride and Bone - Quantity Versus Quality. Editorial. New England Journal of Medicine 322: 845-846.
18. Moolenburgh Hans, Fluoride: The Freedom Fight, Mainstream Publishing Company, Edinburgh, 1987
19. National Research Council. (1971). Effects of Fluoride on Human Health: Nervous System. In: Fluorides. Committee on Biological Effects of Atmospheric Pollutants. National Academy of Sciences. Washington , D.C.
20. National Research Council. (1993). Effects of ingested fluoride on renal, gastrointestinal, and immune systems. In: Health Effects of Ingested Fluoride. Report of the Subcommittee on Health Effects of Ingested Fluoride. National Academy Press, Washington , DC .
21. National Research Council (1993). Health Effects of Ingested Fluoride. National Academy Press, Washington DC . See page 30.
22. Roholm K. (1937). Fluoride intoxication: a clinical-hygienic study with a review of the literature and some experimental investigations. H.K. Lewis Ltd, London .
23. Shashi A. (1992). Studies on alterations in brain lipid metabolism following experimental fluorosis.
24. Singh PP, Barjatiya MK, Dhing S, Bhatnagar R, et al. (2001). Evidence suggesting that high intake of fluoride provokes nephrolithiasis in tribal populations. Urological Research 29(4): 238-44.
25. Sutton P. (1996). The Greatest Fraud: Fluoridation. A Factual Book. Kurunda Pty, Ltd, PO Box 22 , Lorne , Australia 3232.
26. Waldbott GL. (1958). Allergic reactions from fluorides. International Archives of Allergy 12: 347-355.
27. Xiong X, et al. (2006). Dose-effect relationship between drinking water fluoride levels and damage to liver and kidney functions in children. Environmental Research Jul 8.
28. Yang CY, et al. (2000). Fluoride in drinking water and cancer mortality in Taiwan . Environmental Research 82:189-93.
29. Yiamouyiannis John. Fluoride, The Aging Factor. Health Action Press, 1993.
30. Zeiger E, et al. (1993). Genetic toxicity of fluoride.Environmental Molecular Mutagenesis 21(4):309-18.
31. Zhang Y, et al. (2006). DNA damage induced by fluoride in rat osteoblasts. Fluoride 39:191-194.
ΓΙΑΤΡΟΙ-ΦΑΡΜΑΚΑ:ΠΡΩΤΗ ΑΙΤΙΑ 
ΘΑΝΑΤΟΥ

Ιατρική - φαρμακευτικές:
Επικερδείς βιομηχανίες ασθενειών,
οι οποίες όσο οι άνθρωποι ασθενούν
τόσο αυτές ευημερούν


Έγραψε στις 20.02.2012 ο/η: Δημόπουλος Μάριος

Επιστροφή

«Ο ασθενής, που παίρνει φάρμακο, 
πρέπει να αναρρώσει δυο φορές. 
Μια από τη νόσο και μια από το φάρμακο.»
William Osler, MD, 19ος-20ος αιώνας
«Εάν όλα τα φάρμακα, που υπάρχουν στον κόσμο,ρίχνονταν στη θάλασσα, θα ήταν πολύ κακό
για τα ψάρια 
και πολύ καλό για την ανθρωπότητα.»
Oliver W. Holmes, 19ος αιώνας 
Καθηγητής ιατρικής τού πανεπιστημίου τού Harvard

«Η ιατρική τέχνη μέσα σε 1.800 χρόνια 
έχει σκοτώσει αναρίθμητες χιλιάδες. 
Η ιστορία τής ιατρικής
είναι η ιστορία των μοιραίων σφαλμάτων.»

Magnus Hirschfeld, MD, 19ος-20ος αιώνας

«Ήταν δυστύχημα για την ανθρώπινη φυλή 
να εξελιχθεί η ιατρική
σε διακεκριμένο επάγγελμα.»

R.T. Trall, MD, 19ος αιώνας

«Πρέπει να ομολογήσουμε, 
ότι η ιατρική απέτυχε οικτρά στην αποστολή της.»
 Wood, MD


Ξεκινήσαμε το άρθρο αυτό με κάποιους παλιούς αφορισμούς διακεκριμένων ιατρών, που καυτηρίαζαν την ιατρική πρακτική τής εποχής τους. Από τότε βέβαια, έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες, η ιατρική επιστήμη έχει βελτιωθεί, και θα περίμενε κανείς, ότι οι αφορισμοί αυτοί δεν θα είχαν ισχύ στη σύγχρονη εποχή. Τι θα λέγατε όμως, αν σας αποδεικνύαμε, ότι η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και τόσο κι ότι η ιατρική παρά την πρόοδο, που έχει κάνει, συνεχίζει να σκοτώνει αναρίθμητες χιλιάδες ανθρώπους; 

Πριν λίγα χρόνια είχε κάνει το γύρο τού κόσμου μια σοκαριστική είδηση: Ότι οι γιατροί αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο. Η πραγματικότητα είναι όμως, ακόμα πιο σοκαριστική: Οι γιατροί και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από την ιατρική. Πρόκειται δηλαδή για μια πραγματική γενοκτονία, που τεχνηέντως συγκαλύπτεται. Καιρός λοιπόν να αποκαλύψουμε όλη την αλήθεια. (Αναφερόμαστε σε αμερικανικά δεδομένα, λόγω των αξιόπιστων στατιστικών τους στοιχείων).

Ένα άρθρο στο Journal of the American Medical Association(1) ανέφερε, ότι περίπου 106.000 αμερικανοί ασθενείς, που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, πεθαίνουν κάθε χρόνο από φάρμακα, που συνταγογραφούνται σωστά και χορηγούνται σωστά. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από σοβαρές παρενέργειες. Να σημειωθεί, ότι σ΄αυτή την έρευνα δεν αναφέρονται οι αριθμοί των θανάτων και των παρενεργειών από μή σωστά συνταγογραφημένα χορηγούμενα φάρμακα. 






106.000 αμερικανοί ασθενείς, που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, πεθαίνουν κάθε χρόνο από φάρμακα, που συνταγογραφούνται σωστά και χορηγούνται σωστά. Περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από σοβαρές παρενέργειες. Πολύ περισσότεροι είναι οι θάνατοι από μή σωστά συνταγογραφημένα χορηγούμενα φάρμακα.


Η dr. Barbara Starfield, τού John Hopkins School of School of Hygiene and Public Health, περιγράφει ξεκάθαρα, πώς το ιατρικό σύστημα των ΗΠΑ σκοτώνει ετησίως χιλιάδες ανθρώπους.
Ας δούμε τους θανάτους ετησίως:
- 12.000 θάνατοι από άσκοπες εγχειρήσεις.

-
 7.000 θάνατοι από ιατρικά λάθη στα νοσοκομεία.

- 20.000 θάνατοι από άλλα λάθη στα νοσοκομεία.

- 80.000 μολύνσεις σε νοσοκομεία.

- 106.000 θάνατοι από παρενέργειες φαρμάκων, που έχουν χορηγηθεί σωστά.

Σύνολο: 225.000 θάνατοι τον χρόνο από ιατρογενείς αιτίες(2). Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Πρόκειται για μια πραγματική γενοκτονία. 

Η dr. Starfield δίνει μερικές διευκρινίσεις σχετικά με αυτούς τους αριθμούς. Πρώτον, τα περισσότερα από αυτά τα δεδομένα προέρχονται από μελέτες σε ασθενείς, που νοσηλεύονταν σε νοσοκομεία. Δεύτερον, αυτοί οι υπολογισμοί είναι από θανάτους μόνο και δεν περιλαμβάνουν παρενέργειες, που σχετίζονται με αναπηρία και δυσφορία. Τρίτον, αν συνυπολογιστούν και κάποια άλλα δεδομένα, τότε οι θάνατοι από ιατρογενείς αιτίες μπορούν να φτάσουν στους 284.000 ετησίως.
 
 














Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ σημειώνονται
225.000 θάνατοι από ιατρογενείς αιτίες.



Αυτά τα δεδομένα, όταν γνωστοποιήθηκαν, άρχισαν να κάνουν το γύρο τού κόσμου στο διαδίκτυο και σε διάφορα δημοσιογραφικά έντυπα με τίτλους, όπως: «Οι γιατροί είναι η τρίτη αιτία θανάτου». Όμως, η δημοσιευμένη μελέτη τής dr. Starfield δεν είχε αυτό τον τίτλο. Όταν λοιπόν ρωτήθηκε η γνώμη της, εκείνη απάντησε, ότι διαφωνεί με αυτό τον τίτλο. Κατά τη γνώμη της, οι γιατροί δεν ήταν η τρίτη αιτία θανάτου, αλλά η πρώτη αιτία θανάτου εξ αιτίας τής αποτυχίας τους να ενημερώσουν τους ασθενείς σχετικά με την αλήθεια τής υγείας.  

Όπως είδαμε, 106.000 αμερικανοί πεθαίνουν ετησίως από παρενέργειες φαρμάκων. Αυτό που δεν έχει τονιστεί είναι, ότι πολλές από τις παρενέργειες φαρμάκων εκλαμβάνονται εσφαλμένα ως νέα συμπτώματα ασθένειας, που αντιμετωπίζονται με άλλα φάρμακα και άσκοπες ιατρικές παρεμβάσεις  αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτου ακόμα περισσότερο.

Ένα άρθρο στο Newsweek(3) ανάφερε, ότι οι παρενέργειες των φαρμάκων αποτελούν την τέταρτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια, τον καρκίνο και το εγκεφαλικό. Οι παρενέργειες από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα σκοτώνουν δύο φορές περισσότερους αμερικανούς από ό,τι το AIDS και η αυτοκτονία. Λιγότεροι ασθενείς πεθαίνουν από ατυχήματα ή από διαβήτη απ΄ό,τι από τα φάρμακα. 

Η έρευνα όμως, αυτή έχει περιορισμούς. Δεν συμπεριλαμβάνονται ασθενείς, που δεν νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, περιπτώσεις εσφαλμένης θεραπείας και περιπτώσεις, που τα φάρμακα δεν λαμβάνονται σωστά. Δεν θα πρέπει επίσης να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι ένα μεγάλο ποσοστό καρκίνων, καρδιοπαθειών και εγκεφαλικών μπορεί να προκαλείται από μη διαγνωσθείσες παρενέργειες φαρμάκων. 

Σύμφωνα με ένα άλλο δημοσίευμα τής American Medical Association(4), τα φάρμακα σκοτώνουν 198.815 ανθρώπους, στέλνουν 8,8 εκατομμύρια ανθρώπους στα νοσοκομεία και αποτελούν το 28% των εισαγωγών στα νοσοκομεία. Αν αυτοί οι υπολογισμοί είναι σωστοί, μόνο ο καρκίνος και η καρδιοπάθεια σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από ό,τι τα φάρμακα.
 
Μια πρόσφατη έρευνα στο Archives of Internal Medicine(5) ανέφερε, ότι κατά την περίοδο από το 1998 ώς το 2005, τα αναφερόμενα περιστατικά σοβαρών παρενεργειών από φάρμακα αυξήθηκαν 2,6 φορές και τα περιστατικά των θανατηφόρων παρενεργειών 2,7 φορές.



Πριν μερικά χρόνια στις ΗΠΑ η ιατρική αποτελούσε την τρίτη αιτία θανάτου. Μια πιο προσεκτική όμως εξέταση των δεδομένων δείχνει, ότι η ιατρική σήμερα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου.


Ας δούμε όμως μερικά άλλα στοιχεία, που συνηγορούν, στο ότι οι γιατροί αποτελούν την πρώτη και όχι την τρίτη αιτία θανάτου:

- Προβλήματα σχετιζόμενα με φάρμακα συμβαίνουν σε υψηλό ποσοστό σε ασθενείς με αιμοδιάλυση. Προβλήματα δόσης φαρμάκων (33,5 %) και αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων (20,7 %) ήταν τα πιο συχνά προβλήματα(6).

- Το 2002, 16.176 αναφορές για αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων λήφθηκαν, από τις οποίες 67% σχετίζονταν με παρενέργειες, που κατηγοριοποιήθηκαν ως «σοβαρές»(7).

- Λάθη χορήγησης φαρμάκων παρακολουθήθηκαν σε δυο διαμερίσματα ενός νοσοκομείου για είκοσι μέρες. Το ποσοστό λάθους στη χορήγησης φαρμάκων ήταν 14,9%. Τα λάθη δοσολογίας ήταν τα πιο συχνά (41%), ακολουθούμενα από λάθος χρόνο (26%). 10 % των λαθών υπολογίστηκαν ως δυνητικά απειλητικά για τη ζωή(8).

- Η σχετιζόμενη με φάρμακα νοσηρότητα και θνησιμότητα, υπολογίστηκαν, ότι κοστίζουν στις ΗΠΑ περισσότερο από 136 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Αυτοί οι υπολογισμοί είναι υψηλότεροι από το συνολικό κόστος για τη φροντίδα των καρδιαγγειακών νοσημάτων και τού διαβήτη. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των εξόδων είναι οι αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων(9).

- Σε μια επιθεώρηση 28.000 ασθενών, οι αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων θεωρήθηκαν, ότι είναι η αιτία για το 3,4 % των εισαγωγών σε νοσοκομεία. Από αυτά, 187 αρνητικές παρενέργειες φαρμάκων χαρακτηρίστηκαν ως σοβαρές(10).

Ένα μεγάλο πρόβλημα, που στοιχίζει πολλές φορές τη ζωή των ασθενών είναι τα ιατρικά λάθη. Χειρουργικές γκάφες, όπως ακρωτηριασμός λάθος ποδιού ή μια θανατηφόρα υπερδοσολογία χημειοθεραπείας γίνονται πολλές φορές κύριοι τίτλοι εφημερίδων. Αλλά οι ασθενείς μπορεί να μην έχουν ακούσει ποτέ για πιο μικρά λάθη, όπως μία καθυστέρηση στη διάγνωση ή στην εξέταση, που κοστίζει πολύτιμο χρόνο για την καταπολέμηση της ασθένειας. 

44.000-100.000 αμερικανοί πεθαίνουν κάθε χρόνο από ιατρικά λάθη, περισσότεροι δηλαδή από όσους παθαίνουν από καρκίνο τού μαστού και από AIDS.


Η ιατρική και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου, ενώ οι βιταμίνες και γενικά τα συμπληρώματα διατροφής προστατεύουν την υγεία μας χωρίς παρενέργειες. Αυτό έχει προκαλέσει την αντίδραση των φαρμακευτικών εταιρειών, γιατί φοβούνται, ότι θα χάσουν χρηματικά κέρδη αν οι άνθρωποι παίρνουν βιταμίνες αντί φαρμάκων. Γι’ αυτό και δημοσιεύθηκε πριν λίγες εβδομάδες άρθρο-λίβελος κατά των διατροφικών συμπληρωμάτων από το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel με τίτλο «Το ψέμα των βιταμινών» με σκοπό να προτρέψει τους ανθρώπους να μην παίρνουν βιταμίνες.

«Μην παίρνετε βιταμίνη Ε, βήτα-καροτίνη και άλλα συμπληρώματα βιταμινών, διότι μπορεί να βλάψετε την υγεία σας», είναι το μήνυμα, που θέλει να περάσει το Der Spiegel. Και αν δεν λαμβάνουμε βιταμίνες, τι θα παίρνουμε; Φάρμακα! Αυτά, φαίνεται, είναι πιο ασφαλή! Αλλά με το δημοσίευμα τού Der Spiegel και γενικότερα με τον πόλεμο των φαρμακευτικών εταιρειών κατά των βιταμινών θα ασχοληθούμε σύντομα αναλυτικότερα στην «Ελεύθερη Έρευνα».


Αξιοσημείωτα είναι τα όσα αναφέρει ο Gary Null, Ph.D. σε δημοσίευμά του σχετικά με τους θανάτους, που προκαλούνται από την ιατρική: 

«Ένα προσεκτικό διάβασμα των ιατρικών περιοδικών και των κυβερνητικών στατιστικών υγείας δείχνει, ότι η αμερικανική ιατρική συχνά προξενεί περισσότερο κακό παρά καλό. 

»Ο αριθμός των ανθρώπων, που έχουν σε νοσοκομεία ανεπιθύμητες παρενέργειες σε συνταγογραφόμενα φάρμακα είναι 2,2 εκατομμύρια. 

»Ο dr. Richard Besser τού CDC (Center for Disease Control and Prevention), ανάφερε το 1995, ότι ο αριθμός των άσκοπα συνταγογραφούμενων ετησίως αντιβιοτικών για ιογενείς μολύνσεις ήταν 20 εκατομμύρια. 

»Ο dr. Besser, το 2003 αναφέρθηκε σε δεκάδες εκατομμυρίων μη απαραίτητων αντιβιοτικών. 

»Ο αριθμός των μη απαραίτητων ιατρικών και χειρουργικών επεμβάσεων είναι 7,5 εκατομμύρια. 

»Ο αριθμός των ανθρώπων, που νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία άσκοπα ήταν 8,9 εκατομμύρια. 

»Ο συνολικός αριθμός των ιατρογενών θανάτων είναι 783.936. Είναι φανερό, ότι το αμερικανικό ιατρικό σύστημα είναι η κύρια αιτία θανάτου και βλάβης στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

»Το 2001, το ετήσιο ποσοστό θανάτου από καρδιοπάθεια ήταν 699,697. Το ετήσιο ποσοστό θανάτου από καρκίνο ήταν 553.251. Όταν ο “Νο 1 ένα δολοφόνος” σε μια κοινωνία είναι το ιατρικό σύστημα υγείας, τότε το σύστημα δεν έχει δικαιολογία εκτός από το να ασχοληθεί με τα επείγοντα ελαττώματά του. Είναι ένα αποτυχημένο σύστημα με ανάγκη άμεσης προσοχής»(11).



Παράδειγμα συνεργασίας ιατρικής, φαρμακοβιομηχανίας και βιομηχανίας τροφίμων: Το όριο τής χοληστερίνης πριν από μερικά χρόνια ήταν 250 mg/dL. Το κατέβασαν στα 220, μετά στα 200, τώρα στα 180. Κι ενώ η χοληστερίνη είναι κάτι ευεργετικό για τον οργανισμό, πείθουν τους ανθρώπους, ότι είναι κακό και τους προτρέπουν να παίρνουν φάρμακα μείωσής της. Επίσης, βγαίνουν και σχετικά τρόφιμα με φυτικές στερόλες και στανόλες. Τόσο τα φάρμακα, όσο και τα τρόφιμα, ρίχνουν τη χοληστερίνη, που δεν θα έπρεπε κι επί πλέον δημιουργούν ένα σωρό προβλήματα στον μέχρι τότε υγιή οργανισμό, για τα οποία θα απαιτηθούν επισκέψεις στους γιατρούς, θα συνταγογραφηθούν κι άλλα φάρμακα, που θα δημιουργήσουν άλλα προβλήματα και ούτω καθ΄εξής.  Έτσι, μέσω αυτής τής προπαγάνδας, οι υγιείς άνθρωποι μεταβάλλονται σε ασθενείς - πελάτες των ιατρών και των φαρμακευτικών βιομηχανιών. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη και Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης).



Η σύγχρονη ιατρική δεν είναι πια μια ιατρική, που σχετίζεται με την υγεία. Όπως και οι φαρμακευτικές εταιρείες (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή), η σύγχρονη ιατρική είναι μια επικερδής βιομηχανία ασθένειας, που μπορεί να επιβιώσει μόνο αν εκατομμύρια ασθενείς είναι άρρωστοι. Είναι μια βιομηχανία, που αρνείται να λάβει υπ΄όψη της σημαντικές πτυχές υγείας, όπως πώς οι επεξεργασμένες τροφές, οι υπερβολικές θερμίδες, το αλκοόλ, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, το στρες, η έκθεσή μας σε χιλιάδες τοξίνες τού περιβάλλοντος και των τροφών και η χαμηλή πρόσληψη βιταμινών, μετάλλων και άλλων θρεπτικών συστατικών οδηγούν στις ασθένειες, από τις οποίες υποφέρουμε. 

Όσο συνεχίζει αυτή την τακτική και τις «ηρωικές» επεμβατικές θεραπείες καταστολής των συμπτωμάτων, θα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών αιτιών θανάτου και κατά μοιραίο τρόπο θα οδηγηθεί μελλοντικά σε πλήρη αδιέξοδο και αποτυχία δίνοντας τη θέση της σε άλλες μορφές και συστήματα θεραπείας.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Lazarou J, Pomeranz BH, Corey PN, Incidence of adverse drug reactions in hospitalized patients, JAMA 1998, 279:1200.

2. Journal of the American Medical Association, 284, 4, 483-5, July 2000.

3. Kalb C, When drugs do harm, Newsweek, April 27, 1998, 61.

4. “Reaction” American Medical News, January 15, 1996, 11.

5. Moore TJ, Cohen MR, Furberg CD, Serious adverse drug events reported to the Food and Drug Administration, 1998-2005. Archives of Internal Medicine 2007; 167: 1752-1759.

6. Hunt JM, Gjoka G, Nurse reporting of adverse events caused by medicines, Nurs Times December 9-15, 2003, 99(49):24-5.

7. Tissot E, Cornette C, Limat S, Mourand JL, Becker M, Etievent JP, Dupond JL, Jaequet M, Woronoff-Lemsi MC, Observational study of potential risk factors of medication administration errors,  Pharm World Sci. December 2003, 25(6):264-8.

8. JAMA 1998, 279: 1200-1216.

9. Cryka PA How many deaths occur annually from adverse drug reactions in thev United States Am J Med August 1, 2000, 109(2):122-30.

10. Onder G. Pedune C, Landi F, Cesari M, Della Vedona C, Bernabes R, Gambassi G  J Am Geriatr Soc December 2002, 50(12):1962-8.

11. Null G, Denn C, Feldman M, Rasio D, Smith D, Death by Medicine, Life Extention, March 2004.

Μάριος Δημόπουλος 
Clinical Nutritionist 
Fellow of the American Council of Applied Clinical Nutrition 
mrsdmpls@yahoo.com

Κυριακή 19 Μαΐου 2013

Αυτή είναι η λύση για το άγχος και το στρες 
Δημοσιεύτηκε στις 18 Μαΐου 2013 

Ο καθένας ξέρει το άγχος. Της νοικοκυράς, για τον εργαζόμενο μέχρι το μαθητή. Η πίεση για την εκτέλεση, οι αυξήσεις, είναι όλα για το πιο γρήγορα. Τώρα ζούμε πολύ πιο έντονη ζωή από ό, τι ήταν πριν από μερικά χρόνια. Αλλά ποιος μπορεί ή θέλει να το αλλάξει αυτό; Κανένας! Μπορούμε να το αλλάξουμε και πρέπει να μάθουμε τι προκαλεί το στρες στο σώμα μας. 

Γενικά

 Τα καλά νέα είναι ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι σχετικά με τις επιδράσεις του στρες. Με λίγα λόγια, αυτό σημαίνει:

Το πρόβλημα
Οι σωματικές επιπτώσεις του στρες είναι ίδιες για όλους. Ο υπερβολικός αριθμός των ελευθέρων ριζών παράγουν οξειδωτικό στρες. Τα κύτταρα και κυτταρικές δομές καταστρέφονται. Το αποτέλεσμα: οι φυσικές και διανοητικές σταγόνες απόδοσης.

Η Λύση

Μακροπρόθεσμα η καλύτερη αντιμετώπιση για αγχωτικές καταστάσεις μας συνιστά δύο βήματα :

 1 Τη σωματική καταπόνηση εξουδετερώνουν – από αντιοξειδωτικά όπως η ρεσβερατρόλη, πράσινο τσάι, χλωροφύλλη, βιταμίνη Ε και σελήνιο.
 2 Η παραγωγή ενέργειας για το σώμα και το μυαλό για την τόνωση της – μέσω της μικρο-θρεπτικά συστατικά, όπως το συνένζυμο Q10, η L-καρνιτίνη, σίδηρο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, και η χολίνη.


Ξεκινήστε σήμερα με το κορυφαίο καινοτόμο προϊόν Mind Master της LR (Πιστοποιημένη Ποιότητα: SGS INSTITUT FRESENIUS


Το Mind Master είναι το πρώτο προϊόν παγκοσμίως που επικεντρώνεται αποκλειστικά στο θέμα του στρες.
Το σωματικό στρες εξουδετερώνεται και ταυτόχρονα δημιουργείται νέα, φρέσκια ενέργεια για το Σώμα και το Πνεύμα. Μεγαλύτερη Αντοχή, Καλύτερη Επίδοση, Περισσότερη Ενέργεια-τώρα έτσι απλά με Mind Master !


ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ



+ Περισσότερη ενέργεια για Σώμα και Πνεύμα (Οι Βιταμίνες Β1 & Β12 συμβάλλουν σε ένα πιο υγιή μεταβολισμό)
 + Εξουδετερώνει το Οξειδωτικό Στρες (Η Βιταμίνη Β12 & ο σίδηρος συμβάλλουν στη μείωση της κόπωσης και της εξάντλησης)
+ Προστατεύει τα Κύτταρα του Σώματος (Η βιταμίνη Ε συμβάλλει στην προστασία των κυττάρων)


Τι συμβαίνει όταν το άγχος στο σώμα μας;


Το άγχος δεν είναι ένα καθαρά πνευματικό πρόβλημα. Όποιος έχει , ξέρει ότι το άγχος είναι επίσης αισθητό σωματικά. Κάθε αγχωτική κατάσταση, είτε σε μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει καθοριστική επίδραση στις σωματικές διαδικασίες και τις πνευματικές διαδικασίες μας.


Το σώμα μας λειτουργεί σαν μια μονάδα παραγωγής ενέργειας

illu_koerper

Φανταστείτε πώς το σώμα σας λειτουργεί σαν μια μονάδα παραγωγής ενέργειας που παράγει ενέργεια συνεχώς. Όπως και με κάθε παραγωγή εμφανίζονται εκτός από τα επιθυμητά προϊόντα ενέργειας και των αποβλήτων, όπως οι ρύποι. Αν η εγκατάσταση λειτουργεί σε φυσιολογικά επίπεδα, όλοι οι ρύποι μπορεί να υποβαθμιστούν. Αν οι μηχανές μόνιμα υπερθερμαίνονται, τότε συσσωρεύονται περισσότερου ρύποι από ό, τι μπορεί να εξορυχθούν. Και μειώνει έτσι την απόδοση.
Σε αγχωτικές καταστάσεις τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των κυττάρων μας, τα μιτοχόνδρια πρέπει να παράγουν σημαντικά περισσότερη ενέργεια από ό, τι υπό κανονικές συνθήκες. Αυτό έχει ως συνέπεια ότι η ποσότητα των αποβλήτων προϊόντων, το οποίο λαμβάνεται κατά την παραγωγή ενέργειας, επίσης αυξάνεται σημαντικά. Αυτά τα απόβλητα προϊόντα ονομάζονται ελεύθερες ρίζες. Υπό κανονικές συνθήκες φορτίου, το σώμα μπορεί να εξουδετερώσει αυτές τις ελεύθερες ρίζες, γρήγορα και πλήρως. Κάτω από την πίεση, όμως, ο αριθμός των ελεύθερων ριζών αυξάνει τόσο πολύ που το σώμα δεν μπορεί να τις εξουδετερώσει. Εάν δεν εξουδετερώνονται, πάνε οι ελεύθερες ρίζες στα κύτταρα μας και στις κυτταρικές δομές. Το κύτταρο καταστρέφεται και δεν μπορεί πλέον να παράγει ενέργεια. Εάν αυτή η κατάσταση επιμένει πλέον, αυτό έχει ακραίες συνέπειες για το σώμα μας.


Φυσικές διεργασίες υπό κανονικό φορτίο:


Οι φυσικές αντιδράσεις σε στρεσογόνες καταστάσεις:


Κάτω από την πίεση, τα κύτταρα μας χρειάζονται να παράγουν όλο και περισσότερη ενέργεια. Επίσης, σχηματίζονται περισσότερα προϊόντα αποικοδόμησης. Το σώμα είναι πλέον σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης  Οι ελεύθερες ρίζες επιτίθενται τώρα στα κύτταρα, έτσι ώστε αυτά να έχουν περιορισμένη παραγωγή ενέργειας ή να έχουν πλήρως καταστραφεί.




Το οξειδωτικό στρες επηρεάζει το σώμα και το μυαλό


Το οξειδωτικό στρες είναι ένας σημαντικός παράγοντας της ζημίας στο επίπεδο των κυττάρων και των μορίων. Θα παρατηρήσετε τα συμπτώματα του στρες, όπως
 -Έλλειψη συγκέντρωσης,
-Κόπωση ή έλλειψη ενέργειας,
-Οι διαταραχές του ύπνου,
 -Εφίδρωση και ανησυχία.
 -Μας γερνάει γρηγορότερα και μπορεί τελικά να οδηγήσει σε σωματική ασθένεια.


Μόνιμα μειώνει το οξειδωτικό στρες, τη σωματική απόδοση!


Χρόνιο οξειδωτικό στρες μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή. Τα κύτταρα παθαίνουν μόνιμη βλάβη, η οποία τελικά μπορεί να επηρεάσει όλα τα όργανα. Η φλεγμονή είναι μια σημαντική αιτία και το θεμέλιο για πολλές επόμενες ασθένειες








Αγγειακή βλάβη και η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακή αδυναμία.
Οι καρδιακές παθήσεις, ο καρκίνος και το Αλτσχάιμερ – όλα προωθούνται και συνέβαλε από μια ανισορροπία των ελεύθερων ριζών.
Στη συνέχεια, υπάρχει η ανίερη συμμαχία μεταξύ άγχους και της παχυσαρκίας. Δεν είναι μόνο ότι, το σώμα αυξάνει πιο γρήγορα κάτω από τις ορμόνες του στρες. Επίσης, έχουμε την τάση ακριβώς κάτω από την πίεση , να έχουμε μια φτωχή διατροφή .
 Η ορμόνη του στρες κορτιζόλη προκαλεί μια τέτοια μετατόπιση του λίπους στην κοιλιακή χώρα, οδηγώντας σε διακυμάνσεις του σακχάρου στο αίμα και αυξάνει την ινσουλίνη μας. Όλοι οι παράγοντες που αυξάνουν τη μακροπρόθεσμη βάρος.


Το άγχος επηρεάζει επίσης την ψυχή!


Το χρόνιο στρες είναι κουραστικό και προωθεί μια αίσθηση  σαν να αποστραγγίζονται.
Οι άνθρωποι συχνά αναπτύσσουν φόβους, για το οτιδήποτε . Και γενικά η νωθρότητα είναι ένα τυπικό αποτέλεσμα του χρόνιου στρες στην προδιάθεση για ψυχικές ασθένειες και μας οδηγεί σε ένα πιο φαύλο κύκλο του στρες:
 Λήθαργο και ψυχική εξάντληση Burnout – που ονομάζεται επίσης «κατάθλιψη εξάντλησης». Μια κατάσταση στην οποία ολόκληρος ο οργανισμός μας προέρχεται από το κύτταρο μέσω των οργάνων μέσα από το νοητικό επίπεδο που  μαζικά επηρεάζονται.
 Κατάθλιψη – μια ακραία κατάσταση που απαιτεί ιατρική θεραπεία σε κάθε περίπτωση.


Εξουδετέρωση στρες


Το οξειδωτικό στρες εξουδετερώνεται κάνοντας με ιχνοστοιχεία τις ελεύθερες ρίζες αβλαβείς. Τέτοια αντιοξειδωτική δράση και προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες, σε ουσίες είναι:


Η ρεσβερατρόλη 
Χλωροφύλλη 
Πράσινο τσάι 
Βιταμίνη Ε
 Σελήνιο

Όσο περισσότερο κάνουμε, τόσο περισσότερη ενέργεια πρέπει να παρέχει το σώμα μας. Αυτό δημιουργεί ακόμα περισσότερες ελεύθερες ρίζες.  Αυτά είναι μικρά, πολύ επιθετικά μόρια , που σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες παρενέργειες και η μέση πίεση για το σώμα.

Έτσι, πολλές σοβαρές ασθένειες μπορούν εύκολα να συμβούν (παραδείγματα: αρτηριοσκλήρωση, καρδιακές παθήσεις, ο καρκίνος, κ.λπ.). Επίσης, πρόωρη γήρανση ευνοούνται από αυτούς. Ρυτίδες, χαλάρωση και ξηρό δέρμα, διαταραχές χρωστική ουσία είναι τα καταφανή σημάδια.

Βασικά, το σώμα έχει τη δική του προστασία, με τη μορφή των αντιοξειδωτικών για την καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών. Με υψηλή σωματική ή πνευματική καταπόνηση στην εργασία ή στον ελεύθερο χρόνο, αλλά μπορεί γρήγορα να έρθει στο overtaxing αυτών των προστατευτικών μέτρων.

Κύτταρα και τα όργανα θα υποφέρουν από το οξειδωτικό στρες. Βύθιση,ανικανότητα και ένα αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα είναι οι άμεσες συνέπειες.


Διεγείρουν την παραγωγή ενέργειας
Ιχνοστοιχεία παρέχουν νέα ενέργεια έτοιμη να ενισχύσετε τη σωματική και πνευματική απόδοση. Αυτά εξασφαλίζουν, ιδίως ουσίες, όπως:


Βιταμίνες του συμπλέγματος Β 
Χολίνη 
Συνένζυμο Q10 
Σίδερο
 L-καρνιτίνη


Για να χειριστούμε καλύτερα το άγχος είναι φορές που χρειαζόμαστε την αφθονία της σωματικής και ψυχικής ενέργειας.
 Στοχευμένα μικροθρεπτικά συστατικά, είναι δυνατόν να τονώσουν την παραγωγή της ενέργειας στο σώμα και τη βελτίωση των επιδόσεων.

ΤΑΞΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ανεξαρτητος συνεργατης LR
ΚΙΝ: 6980052882
ΤΗΛ : 2397025663




























Τετάρτη 15 Μαΐου 2013




Τι κάνει το Mind Master - Η Δράση της Green Energy Formula

ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΤΡΕΣ
Εξαιτίας του στρες δημιουργείται αρνητική ενέργεια στο σώμα, με τη μορφή επικίνδυνων ελεύθερων ριζών. Αυτές οι ελεύθερες ρίζες εξουδετερώνονται αποτελεσματικά μέσω ειδικά προσαρμοσμένων αντιοξειδωτικών που συνεργάζονται μεταξύ τους:
· Ρεσβερατρόλη
· Πράσινο τσάι
· Χλωροφύλλη
· Βιταμίνη Ε**
· ΣελήνιοMEΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ

Οι ακόλουθες μικροθρεπτικές oυσίες της Green Energy Formula φροντίζουν για την ενεργοποίηση της παραγωγής σωματικής και πνευματικής ενέργειας: · Βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β9, Β12) *
· Χολίνη
· Σίδηρος
· Συνένζυμο Q10
· L-καρνιτίνη
· Δεξτρόζη
Mind Master: Μεγαλύτερη Σωματική και Πνευματική Ενέργεια

To Mind Master είναι το πρώτο προϊόν παγκοσμίως που επικεντρώνεται αποκλειστικά στο θέμα του στρες. Το σωματικό στρες εξουδετερώνεται και ταυτόχρονα δημιουργείται νέα, φρέσκια ενέργεια για το Σώμα και το Πνεύμα. Μεγαλύτερη Aντοχή, Kαλύτερη Eπίδοση, Περισσότερη Ενέργεια - τώρα έτσι απλά με το Mind Master !

· Περισσότερη Ενέργεια για Σώμα και Πνεύμα*

· Εξουδετερώνει το Οξειδωτικό Στρες**

· Προστατεύει τα Κύτταρα του Σώματος**

NEO ! Mind Master

Brain & Body Performance Drink
Δοσολογία: Ημερησίως 80 ml
500 ml
80900
Ανά φιάλη μόνο Ελλάδα € 14,90
(€ 29,80 ανά 1000 ml) Kύπρος € 13,90

* Ο βιταμίνες Β1 & Β12 συμβάλλουν σε έναν πιο υγιή μεταβολισμό.
Η βιταμίνη Β12 & ο σίδηρος συμβάλλουν στη μείωση της κόπωσης και της εξάντλησης.
** Η βιταμίνη Ε συμβάλλει στην προστασία των κυττάρων
Τώρα υπάρχει τρόπος να αντιμετωπίσουμε το στρες!

Αντιοξειδωτικά, όπως για παράδειγμα η βιταμίνη Ε προστατεύουν τα κύτταρα του σώματος αποτελεσματικά, καθώς και το γενετικό υλικό που εμπεριέχεται σε αυτά.
Tι συμβαίνει στο σώμα μας;

Το πώς αντιλαμβάνεται κάποιος το στρες διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Το τι συμβαίνει όμως στο σώμα μας είναι το ίδιο: δεν υπάρχει ισορροπία και το σώμα μας επιβαρύνεται από το στρες.

Το στρες επιταχύνει την παραγωγή Ελεύθερων Ριζών στο σώμα.
Αυτό οδηγεί σε «οξειδωτικό στρες» - μια μεγάλη επιβάρυνση για τον οργανισμό:
• Είναι ζημιογόνο για τα κύτταρα του σώματός μας
• Η αποδοτικότητά μας μειώνεται
• Γερνάμε πιο γρήγορα
• Το ανοσοποιητικό σύστημα επηρεάζεται σημαντικά

+++++ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ +++++

Σώμα & Στρες Το στρες έχει άμεσο αντίκτυπο στις λειτουργίες του σώματός μας. Εμείς το αντιλαμβανόμαστε γρήγορα με τη μορφή μειωμένης απόδοσης. Νιώθουμε κόπωση, εξάντληση, ενώ αντιμετωπίζουμε δυσκολία στη συγκέντρωση.

Με την πολύτιμη βοήθεια των μικροθρεπτικών ουσιών μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στοχευμένα το στρες. Τα καινοτόμα συστατικά χλωροφύλλη και ρεσβερατρόλη προστατεύουν ενεργά τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες. Ο αυξημένος εφοδιασμός με συνένζυμο Q10 ενδυναμώνει και προστατεύει το σώμα σε περιόδους αυξημένου στρες.

ΤΑΞΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΚΙΝ : 6980052882

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013


ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ??


Δειτε το βιντεο !!!!
http://tinyurl.com/cvozztr
δείτε τι περιέχει μια σύγχρονη οδοντόκρεμα….
Δείτε τι περιέχει μια σύγχρονη οδοντόκρεμα….

Καθημερινά οι οδοντόκρεμες εξελίσσονται. Σήμερα έχουμε οδοντόκρεμες κατά της πλάκας, της τερηδόνας, της ουλίτιδας, για λεύκανση, για ευαίσθητα δόντια, λευκές, με ρίγες, ακόμα και με γεύση βοδινού για τα σκυλιά!!!

 Ας δούμε αναλυτικά τα συστατικά μιας οδοντόκρεμας του εμπορίου και ας βγάλουμε κάποια συμπεράσματα. Η οδοντιατρική φιλοσοφία δεν απέχει πολύ από την ιατρική φιλοσοφία. Δυστυχώς και οι δύο προσανατολίζονται στη θεραπεία των συμπτωμάτων και όχι την πρόληψη. Η προσπάθεια πρόληψης των οδοντιατρικών παθήσεων θα έπρεπε να είναι στραμμένη προς την υγιεινή διατροφή και τον υγιεινό τρόπο ζωής γενικότερα, που εξ’ ορισμού είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο project.

 Οι οδοντόκρεμες καθαρίζουν τα δόντια και αφαιρούν τη πλάκα, γεγονός που είναι πλεονέκτημα, αλλά αν επιθυμείτε να διατηρήσετε τα δόντια σας σε καλή υγεία, ίσως οι οδοντόκρεμες και να μη σταθούν οι καλυτεροι σύμμαχοι σας.
 Ο λόγος;

Μια σύγχρονη οδοντόκρεμα περιέχει τα εξής:


Γλυκερίνη: Η προσθήκη της στην οδοντόπαστα μάλλον δεν είναι και η ιδανική χρήση αυτής της, κατά τα άλλα, πολύτιμης ουσίας. Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως η γλυκερίνη αφήνει ένα film πάνω στα δόντια που αποτρέπει τη φυσική τους ικανότητα για αναδόμηση. Επίσης μπορεί να είναι επιβλαβής για την υγεία μας, αν έχει επεξεργαστεί με χημικά. Και δε νομίζω πως οι βιομηχανίες ψάχνουν τόσο για ποιότητα, όσο για μια φθηνή λύση.


SLS (Sodium Laurel Sulfate): Είναι επιφανειοδραστικός παράγοντας (τασιενεργός ουσία), στον οποίο οφείλεται ουσιαστικά το “καθαριστικό” κομμάτι της οδοντόκρεμας. Αν κάποιες φορές, μετά το βούρτσισμα, νιώσατε να έχετε χάσει την αίσθηση του γλυκού, ευθύνεται το SLS. Είναι αποδεδειγμένα ερεθιστικό για το δέρμα και προστίθεται μόνο σε προϊόντα που ξεπλένονται μετά τη χρήση τους (πχ. σαμπουάν, οδοντόκρεμες), όχι σε αυτά που παραμένουν πάνω στο δέρμα, χωρίς να ξεπλυθούν (πχ. κρέμες). Τα γνωστά μας SLS φημολογείται πως είναι καρκινογόνα. Ωστόσο πολλές εταιρείες τα χρησιμοποιούν στις οδοντόκρεμες τους, ισχυριζόμενες πως είναι ασφαλή. Το ρισκάρετε; 

Triclosan: Το συναντάμε συνήθως σε αντιβακτηριδιακά προϊόντα και σε πολλές οδοντόκρεμες του εμπορίου. Κατατάσσεται από τους περιβαλλοντολογικούς οργανισμούς στα εντομοκτόνα, γεγονός που το καθιστά επικίνδυνο τόσο για τον άνθρωπο, όσο και το περιβάλλον. Ενοχοποιείται για ορμονικές διαταραχές, μυοπάθεια, υπογονιμότητα, αποβολές εμβρύων και καρκίνο του δέρματος. Ακόμη η εκτεταμένη χρήση του συνδέεται με τη κατακόρυφη αύξηση των αλλεργιών στα παιδιά. Όταν το triclosan αντιδράσει με το χλώριο (που περιέχεται και αυτό σε πολλά προϊόντα καθαρισμού), δημιουργούνται επικίνδυνες για την υγεία ενώσεις, όπως το χλωροφόρμιο.

Τεχνητά γλυκαντικά: Είναι ίσως το πρώτο συστατικό που πρέπει να σας κάνει να αμφισβητήσετε τις οδοντόκρεμες. Όλα τα τεχνητά γλυκαντικά είναι καρκινογόνα και καταστρέφουν τα εγκεφαλικά κύτταρα, τελεία και παύλα. Ακόμα και στον κύριο στόχο τους, δηλαδή τη καταπολέμηση της παχυσαρκίας, απέτυχαν παταγωδώς, μιας και αποδείχτηκε πως προκαλούν περαιτέρω αύξηση βάρους. Φθόριο (fluoride): Στη μορφή που υπάρχει στην οδοντόκρεμα, το φθόριο είναι τοξικό. Είναι υποπροϊόν του αλουμινίου και χρησιμοποιείται σε ποντικοφάρμακα και σε βιομηχανικά εντομοκτόνα. Φθόριο σε αυτή τη μορφή δεν υπάρχει πουθενά στη φύση. Ουσιαστικά η προσθήκη του στις οδοντόκρεμες δε κάνει αυτό που υπόσχεται, δηλαδή να προστατεύσει τα δόντια από τη τερηδόνα. Σύμφωνα με τον FDA είναι φάρμακο και ιδιαίτερα τοξικό αν καταναλωθεί σε μεγάλη ποσότητα. Με λίγα λόγια δηλητηριάζετε κάθε μέρα τον οργανισμό σας. Μια πολύ μικρή ποσότητα (~3gr) μπορεί να σκοτώσει έναν ενήλικο άντρα 70+kg. Σχόλιο “τροφής”: Καλά, για τον βίο και την πολιτεία του φθορίου έχουμε δει εδώ τι συμβαίνει, μιάς και οι καλές αρχές αυτού του κόσμου φθοριώνουν το νερό μας, έτσι ώστε να το καταναλώνουμε θέλοντας και μη: 
Αιθανολαμίνες (DEA): Είναι συστατικό που δίνει αφριστικές ιδιότητες στην οδοντόκρεμα. Προκαλεί ορμονικές διαταραχές και σχηματίζει καρκινογόνες νιτρικές ενώσεις. Επαναλαμβανόμενη χρήση του DEA στο δέρμα (που υπάρχει σε πολλά καλλυντικά και καθαριστικά), αυξάνει το κίνδυνο για καρκίνο ήπατος και νεφρών. Δε ζεις ούτε χωρίς το ένα, ούτε χωρίς το άλλο.

Φορμαλδεΰδη: Αυτή ακριβώς την ουσία που χρησιμοποιούν τα νεκροτομεία σε καθημερινή βάση για τη διατήρηση πτωμάτων, περιέχει και η οδοντόκρεμα σας. Σκοτώνει όλα τα βακτηρίδια στα δόντια μετά από το γεύμα σας και σιγά-σιγά και εσάς. Εάν καταποθεί σε μεγάλη ποσότητα είναι θανατηφόρος. 

Υποπροϊόντα του πετρελαίου (Parabens): Προστίθενται στις οδοντόκρεμες για να προσδώσουν απαλή υφή. Παράγωγα του πετρελαίου, σίγουρα δεν είναι συστατικά για να τα βάζετε στο στόμα σας ή οπουδήποτε αλλού. Τόμοι ολόκληροι έχουν γραφτεί για τα parabens, καθώς αφορούν όλα τα ήδη καλλυντικών. 

Οξείδιο του τιτανίου: Χρησιμοποιείται κυρίως στη βιομηχανία χρωμάτων, κυρίως στο λευκό χρώμα. Στην οδοντόκρεμα, κάνει ακριβώς την ίδια δουλειά. Δίνει στα δόντια σας, για λίγη ώρα, μια πιο λευκή όψη, ξεγελώντας σας για τις δήθεν λευκαντικές ιδιότητες της οδοντόκρεμας.


Hydrated silica: Είναι μεταλλικό στοιχείο που αποκαλείται και διοξείδιο του πυριτίου. Όταν το διοξείδιο του πυριτίου ενωθεί με άνθρακα, σε υψηλή θερμοκρασία, προκύπτει η σιλικόνη (silicone). Με περαιτέρω επεξεργασία της σιλικόνης προκύπτουν διάφορα πολυμερή, γνωστά ως σιλικόνια, σε μορφή υγρού, γέλης ή ουσίας με ελαστική σύσταση. Είναι απαραίτητη προσθήκη στις οδοντόκρεμες, ώστε να μπορέσει να δράσει το φθόριο (fluoride). Βρίσκεται κυρίως στις οδοντόκρεμες σε μορφή gel και σε αυτές με ρίγες, αλλά και στις λευκές. 

Αλλαντοΐνη: Χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει τους ερεθισμούς, που προκαλούνται στους βλεννογόνους (ούλα, χείλη, γλώσσα) από τα παραπάνω χημικά. (Τέλειο;)

Γευστικά βελτιωτικά: Είτε λέγεται μενθόλη, είτε κάπως αλλιώς, χωρίς αυτά η οδοντόκρεμα θα είχε γεύση μπογιάς και λιπαντικού μαζί.

ΤΑΞΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ανεξαρτητος συνεργατης LR
κιν :  6980052882